Ik was met Quandy naar Drente en bezocht het zeer druk bezochte hunebed D27. Na een uurtje daar in de buurt rondhangen wachtend op een rustig moment filmde ik toch maar.
Druk en met klimmende kinderen, zoals het er helaas dus grotendeels uitziet. Daarna liep ik nog een rondje door drente, over een fietspad langs wat landerijen, waarna ik uitkwam in een schattig Drents dorpje van waar ik de weg volgde naar mijn auto.
En bij het Hunebed aangekomen zag ik net een groepje vertrekken, en de volgende mensen aarzelden wat verderop, dus ik ging snel nog een filmpje maken! Poging tot mensloze oudheid vastleggen.
Ik verkeer in de luxe positie dat ik het mooiste uitzicht op de mooiste toren heb, bij de tijdter dan bij de tijd kan niet! En regelmatig speelt het carrilion zijn melodietje en natuurlijk luidt de klok op zijn tijden.
En toch zit ik hier `sochtends te ontbijten en `savonds warm te eten.
Ik stel u voor aan de klok van mijn opa, die wel loopt, maar niet meer bij de tijd is. Er hangt een extra gewichtje aan tegen stilstand, en nu is hij sneller de klok rond dan hij zelf zal beseffen.
Deze klok hangt in de keuken op precies dezelfde plek als waar die hing toen ik dit appartement kocht. De muur is gesierpleisterd, het rekje er onder en kalender er naast heb ik er zelf bij gesmurfd.
De klok van de BLOKKER, gekocht toen ik hem daar ooit eens zag, hebben voor de heb.
En tenslotte nog even een blik werpen op opa`s klok, waar Atlas nog altijd de wereldbol draagt.
Oja, en de gordijnen zijn ook niet door mezelf uigezocht, wel goed bevonden.
Ik was met Quandy naar het grootste hunebed van Nederland, te weten D27. Logisch natuurlijk dat ze daar een hunebedcentrum hebben gebouwd.
Beetje erg druk wel daar. Op zich had ik wel een uurtje de tijd om even af te wachten tot we alleen met dit grafmonument waren, maar rustiger dan zo ging het niet worden.
Ik hou niet van aardbeien en ik blief geen champagne. Maar dat toeterniettoe, want zoals Etna Vesuvia er over zingt kan het niet anders dan dat zij er wel van houdt!
Onlangs was ik een lang weekeinde naar Amsterdam, en bezocht aldaar museums die ik eerder bezocht heb waarna de de deuren sloten voor een jarenlange verbouwing.
Zo ben ik nu dus naar het Scheepvaartmuseum geweest, waar ik ook op dit schip was waar ik dus jaren geleden ook al eens op ben geweest. Prachtig ding.
De binnenplaatst is overdekt, dat is dan lekker droog en warm, niet echt fraai.
En het is ook niet fraai dat ik een polsbandje moest dragen en dat wilden ze steeds zien ook als ik ergens binnen wilde.
Onderweg er naar toe liep ik langs deze oud uitziende muur en een lelijk wit bouwwerk er achter.
En op zich vind ik dat ook wel wat hebben.
Wat doet mijn burgemeester daar nou?
Wat zo heet mijn burgemeester!
Dat ik zomaar de naam van mijn burgemeester op een busje zie, toevallig.
Wie van camping Zeeburg afkomt en de brug opklimt om het AmterdamRijnkanaal over te steken komt langs deze verrotte woonboten, geen gezicht.
Op veldje B sliep ik dit keer, ik heb alle veldjes al gehad.
Voor vandaag sluit ik even af in Winschoten Zuid, waar dit standbeeldje toch maar altijd staat te staan he, waar ik ook ben.
Ja, prachtig he. Als kind vroeg ik me dat ook al wel eens af.
Oke, voor het verhaaltje is het duidelijk dat ze bungelen in een kooitje. Maar ze kunnen door een waterkraan, enne.
Had daar dan nog even wat tralies tussengetekend mensen tekenaars! leuk baantje leek me dat toendertijd, meewerken om zulke leuke filmpjes te maken.
En dan tusendoor met één s he, dat klopt ook al niet.
Hoe dan ook, ik kon even tijdelijk geen afbeeldingen oploaden, dus heb ik maar even twee maal daags wat van mijn voorraad youtubefilmpjes gepost, en kon ik ondertussen zo nu en dan wat zoeken naar een oplossing, en die is nu dus reeds gevonden, maar dit terzijde.
