OveRleden

Het overlijden van Wim T. Schippers brengt een schok te weeg.
Niet zo zeer bij mij, maar wel op het internet.

Met grote regelmaat googelde ik wel eens naar hem, zodoende wist ik ook dat hij in het voorjaar nog nieuwe Bert en Ernie afleveringen ingesproken heeft.
Grappig natuurlijk, dat hij al sinds mijn geboorte die stemmen doet en er kwamen nog steeds nieuwe afleveringen.
Allemaal bijzaak, daar was ik niet zo zeer fan van.
Ik was vooral liefhebber van Jacques Plafond op de radio.
Maar zijn tv werk weet ik ook zeer te waarderen, zoals vrijwel de hele VPRO.
Ik verzamelde zijn radio en tv werk op banden.

Zijn theatervoorstellingen heb ik nooit gezien, uitgezonderd die van Vos en Vesuvia in Volle Vaart.

En door dat googelen wist ik ook dat zijn laatste interview in april is geweest in Trouw.
Toen achter een betaalmuur, nu niet meer.

Maar als ik nu Wim T. Schippers google, grote genade, het internet barst uit zijn voegen.
Zoekpagina na zoekpagina, overal werd het gemeld.
Volkomen terecht natuurlijk.

Ik was wel fan, maar zeker niet zijn grootste fan.
Radio fantastisch, televisie eveneens, maar ik ben nooit naar Amsterdam gegaan om naar zijn voorstellingen te kijken, ook niet naar Groningen.

Zijn kunst heb ik wel eens gezien, ik ben wel ooit naar een museum in Utrecht geweest eind vorige eeuw.
En in het Stedelijk in Amsterdam is er een hele zaal waar ik dus ook wel eens geweest ben.

Ik heb niet zoveel met kunst, tenzij radio en televisie als kunst gezien kan worden, dan wel natuurlijk.
Maar dingen in een museum zijn vooral leuk om even naar te kijken en langs te lopen.

Het leuke van Wim T. Schippers is dat veel mensen hem helemaal niet zo leuk vinden en dat dan ook kenbaar maken. 

Dat komt omdat ze het niet begrijpen.
En wie het niet begrijpt snapt dan ook niet wat er zo leuk aan is, dat heb ik dan weer met sport.