Toen het staattheaterfestival Waterbei in Winschoten ooit begon deden ze het ook op zondag, maar dat is niet meer. Ze hebben het ook een aantal jaren afgeloten in Blauwestad, maar dat doen ze ook niet meer.
Tegenwoordig sluiten ze af in de Haven van Winschoten, slechts een halve kilometer vanaf het Marktplein. Voorheen deden ze dat met alleen een vuurwerkshow, dat kan mij niet zo bekoren.
Dit jaar deden ze er twee extra dingen bij.
Toen ik aankwam in de haven ben ik gelijk recht door gelopen naar het stuk water tussen twee boten in. Ik zag geen boten aan de overkant maar wel dranghekken en het stond al vol met mensen, daarheen gaan en een gaatje zien te vinden had geen zin, bovendien wist ik toch niet wat de beste plek was. Bij het Van Gogh bruggetje zal het ook wel vol staan, dacht ik, ik sta hier lekker vooraan, en er kwamen inderdaad nog een hele hoop mensen om me heen staan. Sommige vertrokken weer, anderen hadden last van zichtbelemmering van een paraplu, maar toen het eenmaal begon hield de paraplumeneer zijn paraplu anders zodat iedereen mee kon kijken en genieten.
En ik bleek toch behoorlijk goed te staan.
Havenspektakel – Zaterdag 29 augustus | Vanaf 21.30 uur
Beleef de spectaculaire afsluiting van Waterbei 2026 aan de Havenkade in Winschoten. Zodra de avond valt, vormt de haven het decor voor een bijzondere voorstelling waarin muziek, water, licht en vuur samenkomen.
De avond opent met Frédérique Klooster als de betoverende Drijvende Diva. Gehuld in een indrukwekkende, metershoge jurk van kleurrijke paraplu’s lijkt zij sierlijk over het water te zweven. Met haar prachtige live zang en elegante verschijning creëert zij een magische sfeer die jong en oud zal betoveren.
Na dit bijzondere optreden nemen twee spectaculaire Flyboarders het over. Met krachtige waterstralen schieten zij metershoog de lucht in en voeren zij een sensationele show vol snelheid, spectaculaire sprongen en indrukwekkende acrobatiek uit. Hun verlichte LED-pakken zorgen voor een adembenemend schouwspel boven het water.
Als grandioze finale van Waterbei 2026 wordt de avond om 22.00 uur afgesloten met een schitterend vuurwerkspektakel. De kleurrijke explosies boven de haven vormen een onvergetelijk slot van een dag vol theater, muziek en verwondering.
Een magische afsluiting van Waterbei 2026 die u absoluut niet wilt missen!
Waterbei vertok om half tien bij Cultuurhuis De Klinker en kwamen ruim een uur later aan op het Marktplein in Winschoten.
De parade wordt geopend door het indrukwekkende Franse gezelschap Cie Remue Ménage met Légendaires. Gigantische lichtfiguren, sierlijke dansers en indrukwekkende kostuums nemen het publiek mee in een betoverende wereld vol fantasie en beweging.
Midden in de stoet verschijnen de mysterieuze Flying Travellers van het Duitse Stelzen-Art. Op hun hoge stelten lijken deze tijdreizigers uit een andere wereld te komen. Hun bijzondere kostuums en fascinerende uitstraling maken hen tot een onvergetelijke verschijning.
Als spetterende finale sluiten de spectaculaire Electro Frogs van het Franse Cie Caramantran de parade af. Met hun verlichte kostuums, energieke muziek en indrukwekkende lichteffecten zorgen zij voor een bruisend slot van een parade die jong en oud zal verwonderen.
Waterbei is het straattheaterfestival van Winschoten.
Beginnend op de vrijdag met een optocht van de Marktpleinkerk naar De Klinker voor kinderen. En om half negen volgt een optocht vanaf De Klinker tot en met het Marktplein.
Dat voor kinderen is nieuw, dat wilde ik meemaken, dus ik zat om 18 uur op mijn balkon.
Het is toch merkwaardig, nog nooit heb ik Ernie echt gezien, dat is toch een mens in een pak, maar nu zijn stem dood is komt ie ineens uit de Marktpleinkerk gewandeld.
Evengoed, morgen dus de hele dag straatartiesten en ook kan men het zeventig meter lange nieuwe grafittikunstwerk bewonderen en daarna nog meer in de haven. Maar eerst later vandaag de grote optocht, het zal mij benieuwen.
Mooie nachten, lekker rondwandelen door de menigte, over de kermis en door de straten rondom en dan zo af en toe eens luisteren bij het podium. Slapen is geen optie.
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In mei 2013was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Ik heb een heel leuk leven want ik was afgelopen voorjaar in Amsterdam en heb daar een aantal hofjes bezocht.
Dat zijn openbare plekken waar bijna niemand komt omdat je dat net even moet weten. Of van te voren uitzoeken op internet.
En deze drie foto`s zijn van steeds een andere afstand gemaakt, ik deed tekens wat stappen naar voren.
En ondanks goede omschrijvingen had ik soms toch best nog moeite om het te vinden. Dan zijn de omschrijvingen toch niet zo goed of ik heb moeite om dat te begrijpen.
Graffiti was groot in Winschoten in de jaren 80. Om dat verhaal te vertellen, wordt nu op een muur van 75 meter lang en vijf meter hoog een kunstwerk gemaakt, aldus RTVNoord.
En ik weet nog heel goed, ik was kind in de jaren 80 en ging naar de lagere school, dat heel Winschoten volgespoten was met graffiti.
En ik zag dat RTVNoord met iemand door de binnenstad van Winschoten liep opzoek naar sporen uit het verleden, en in uitgerekend mijn eigen steeg ontdekt hij het woord BURP.
De steeg was vroeger van de gemeente maar omdat er elk weekeinde in gekotst werd hebben we het gekocht van de gemeente en afgesloten met hekken, waarvan alleen bewoners de sleutel hebben, waaronder ik.
En ineens weet ik weer dat vroeger overal BURP stond. Dat was een punker die heel Winschoten begin jaren 80 voorzag van zijn naam
En ik woon hier nu zo`n vijftien jaar en ben al duizenden keren door dat steegje gekomen, en deze BURP is me nooit opgevallen. Sinds de steeg afgesloten is kom ik er vrijwel nooit meer.
Ik overweeg om over te stappen van de Albert Heijn naar de Lidl.
De Lidl ligt iets meer op mijn pad, maar de AH had blanke vla. En Douwe Egberts koffie en Coca Cola en Bona en Bebogeen.
Tegenwoordig kan ik de Blanke Vla niet meer vinden, volgens mij is het er dan ook niet meer. En bij de Lidl verkopen ze tegenwoordig VLA zonder melk! Veganvla dus. Het is wel geel, maar het is zonder dierenleed, en dat is fijn.
Coca Cola hebben ze tegenwoordig ook bij de Lidl en Douwe Egberts en Bona ga ik naar opzoek, en anders maar andere boter, dat smaakt ook wel, voor Bebogeen zoek ik nog een oplossing. Want naast mijn broodjes kaas besmeer ik er ook altijd twee met Bebogeen.
Misschien dat ik dan Bebogeen ga inslaan, maar dat doe ik dan bij de Jumbo, dan kan ik gelijk een pak Blanke Vla meenemen, als dat daar nog wel is. Of ik ga iets anders proberen, telkens iets anders tot er iets bij zit wat lekkerder is dan Bebogeen.
Wel jammer dat ik dan niet meer wekelijks over het Van Gogh brugetje kom, maar ook dat is een keuze.
Of ik wandel de biologische supermarkt eens door, ja, dat ga ik eerst eens doen, kijken kan geen kwaad. Koffie, boter, vla...
Toen ik mijn caravan in het jaar 2000 kocht kreeg ik meteen een adres alwaar ik hem in den winter kon stallen. Bij een Zeeuwse boer in Nieuw Beerta, pal naast de Hamer en Sikkellaan. Gedurende de zomermaanden staat die bij mijn ouders achter het huis, maar voor een heel jaar is dat best hinderlijk.
Ik belde de boer voor hemelvaart, om een ophaalafspraak te maken en na de zomervakantie belde ik weer om hem terug te brengen. Jarenlang bewaarde ik het briefje met telefoonnummer, tot ik een eigen mobieltje kreeg.
Elk jaar twee telefoongesprekjes en twee keer naar Nieuw Beerta rijden, Nieuw Beerta ligt een eindje verder dan Beerta. Tot dit voorjaar, al bij het eerste telefoontje bleek dat dat ook meteen de allerlaatste was, ophalen kon nog wel, terugbrengen niet meer, ze stoppen er mee.
In het jaar 2000 was de boer ook 26 jaar jonger natuurlijk, en inmiddels dus over de 80. Bij het ophalen van de caravan moesten we nog een kopje thee drinken, dat deden we anders nooit, en nu namen we definitief afscheid en ik moest opzoek naar een nieuwe winterstalling.
Ik zocht op internet, en al wat ik vond, alles was vol. Verder zoeken dan maar.
Ik wist ook dat in Scheemda bij iemand in de voortuin een bordje staat met carvanstalling en ook in Blijham. In beide gevallen ben ik langsgeweest en die ene bleek niet thuis maar ik wist het telefoonnummer te achterhalen en in beide gevallen bleken ze vol.
Ik vertelde aan collega`s en familie dat ik zoekende was en ik kreeg als tip Marktplaats, een website waar ik sowieso al nooit kijk. En ineens kwam mijn zusje met iemands whapsapp nummer.
Ik had al twee boeren gevraagd via whatsapp en deze twee bleken ook vol, dus die verwijderde ik dan ook meteen maar weer. En deze nieuwe besloot ik ook maar eerst te vragen, voor ik wist waar het was en hoe duur. En warrempel, deze had plek.
Hij vroeg de langte en wanneer, en ik antwoorde, alles via de whatsapp.
Ik nam na de vakantie weer contact op en ineens kon ik afgelopen zondagmiddag komen en nu staat mijn caravan komende winter weer fijn in de stalling, in Nieuwolda en dat is ook vlakbij.
Ik was op vakantie in Noord Brabant en ging daar rondfietsen. Dan kwam ik langs de prachtige plekjes, en aangezien ik mijn telefoon als fototoestel gebruik en ik ook al rijdend kan genieten, ik hoef niet overal te stoppen, heb ik dus niet overal een foto van. Ik leef niet voor mijn weblog, mijn weblog bungelt er een beetje bij.
Bij de rotonde in Vonkel hield ik even een pauze en zette het vliegtuig aldaar in het midden op de foto.
Van meerdere kanten en meerdere afstanden en telkens op momenten dat er net even geen auto langskwam.
En dan zoek ik thuis wel uit welke foto goed genoeg is en wat niet.
Tot zover dan de vakantie, nu zijn de foto`s voor op mijn weblog allemaal geplaatst.
Het filmpje van vandaag is van vorige maand, De Nacht van Winschoten tijdens het zomerfestival op het Marktplein alhier in Winschoten, dichterbij kan het niet.
Dit allemaal nog met mijn oude toestel die al mankementen had.
Op zich hoeft een verjaardag voor mij niet zo, maar aan de andere kant heeft het ook wel weer wat. Net als het leven zelf.
Ik ga alleen naar verjaardagen bij familie en ik nodig alleen familie uit op mijn feestje.
En dat feestje is dan op een stoel zitten en eten en drinken en kletsen tot iedereen weer weg is.
Wat ik op zich best leuk vind aan mijn verjaardag is dat dat echt de reden is om mijn woning weer netjes in orde te maken. U weet wel, een man alleen laat wel eens wat slingeren en af en toe een schoonmaak houden is niet verkeerd. En voor mijn verjaardag doe ik dan altijd een grote schoonmaak.
Voortst ga ik snoep en koekjes inslaan om op tafel te zetten, met vrijwel uitsluitend wat ik zelf lekker vind want wat overblijft ga ik nadien zelf opeten. Verder koop ik, op chocoladepaaseitjes na, vrijwel nooit iets lekkers voor zomaar voor mezelf. Of nou ja, vla, maar dat is gewoon een toetje dat je ook savond laat best nog eens kan nemen.
Ik ga tevens naar de slager om een grote hapjesschaal te bestellen en die ga ik dan ook weer ophalen. En ik haal gebakjes bij de bakkerij.
Ik wandel vrij veel door Winschoten, en nu is er de gelegenheid om de zaken ook eens van binnen te bekijken. Ik haal mijn boodschappen bij de supermarkt en groenteboer.
En dan moet ik ook nog allemaal drinken in huis halen, ik drink zelf altijd koffie en coca cola en op hete zomerdagen karnemelk. Maar binnen mijn familie zijn er dus mensen die liever iets anders drinken, en dat haal ik dan altijd in huis.
En op de dag zelf, goed, de eerste komt en dan daarna volgt de rest en na de koffie en gebak kom ik met frisdrank en komt het vlees er bij op tafel en roomsoesjes toe. En na zessen vraag ik wie er allemaal een frikandelbroodje, hotdog of burger wil zegt het maar.
En op een gegeven moment druppelen ze weer weg. Ze weten allemaal dat ik zelf ook graag op tijd weer vertrek dus halverwege de avond sta ik alweer af te wassen, ook een jaarlijks riteel, waarna de schotels en glazen weer voor een jaar in de kast worden opgeborgen.
Dit jaar hadden we wel een heel mooi uitzicht, er werd beachvolleybal gespeeld op het Marktplein, met wel zeer luide vervelende muziek, maar ja, je kan niet alles hebben.
Omdat ik niet graag al te veel wildvreemden op internet slinger hierbij de bestrating van het Marktplein en het aangevoerde en gladgestekend zand dat ze heus wel een keer weer weg zullen halen.
En de dag er na weer aan het werk, de rotste dag van het jaar, samen met de eerste werkdag van het jaar.
Hiep hiep hoera, van harte gefeliciteerd met mezelf ik ben jarig en ik ben 52 geworden.
Dit jaar niet in één of ander ver oord, maar gewoon lekker thuis. Ik moet dan toch wel even denken aan Ischa Meijer, die ging op zijn 52e verjaardag dood.
Ik ben net terug van vakantie en meteen al het eerste weekeinde thuis is het alweer raak.
Een beachvolleybaltoernooi achter de kerk op het Marktplein in Winschoten. En in de avond een beahparty.
Eergisteren al kwam er een vrachtwagen vol zand, en die kwam daarna nog een paar keer. En gisteren is door een ander voertuig de boel platgestreken, en zijn er netten opgehangen en velden gemaakt en tafels en stoelen alsmede dranghekken neergezet.
Zaterdagmiddag ga ik eerst een kijkje nemen op de open dag van het nieuwe Torenhof om de hoek, en zondag zal ik jarig zijn.
Leven op een camping is voor mij pas echt vakantie.
Wakker worden en opstaan in mijn eigen caravan en dan fijn de hele ochtend in of voor de voortent zitten. Niks moet, alles mag, lekker koffie drinken en Arbeidsvitaminen luisteren. Douchen wanneer ik maar wil en na een middaghapje een fietstochtje maken. Heerlijk. Elke dag op plekken komen waar ik nog nooit geweest ben en waarschijnlijk nooit weer zal komen.
In de avond tijdens het barbecuen diende een kikkertje zich aan.
Ik was op vakantie in Herpen en op de fiets naar een kasteel in Hernen, dat is een heel andere provincie.
Ik kijk altijd nauwkeurig naar alle muren en plafonds en knip dan een keertje. Het gat van het raam zit niet helemaal precies in het midden, en dat komt niet door ouderdom.
Dat vind ik ook het mooie van vakantie, midden op de dag kijken naar iets wat er al eeuwen is en door velen gezien, en nu zie ik het.
Schilderijen, doorgangen, vroeger voor de adel en nu voor toeristen.
We waren aan het fietsen door Noord-Brabant en ineens wegverperring, overstekende koeien. Op hun gemakje en gelijk hebben ze, zo kon ik even mijn benen strekken en een minuut filmen.
Op de fiets is het allemaal veel mooier dan met de auto. Dit is tevens het laatste filmpje dat ik maakte met mijn eerste mobiiele telefoon.
Het allerlaatste dat ik filmde was op de veerboot over de Maas, maar dat heeft nimmer het internet gehaald.
Ik heb een nieuwe telefoon, de oude was niet meer te redden.
De zaak waar ik hem gekocht heb is weg, de zaak om de hoek heeft vakantie, dus ik toog naar de volgende optie.
Wat een gedoe is dat nog zeg. Ik moest eerst terug naar huis om mijn paspoort en rijbewijs te halen.
Mijn paspoort is namelijk verlopen sinds een paar dagen, dat wist ik in het voorjaar al, maar besloot een afspraak te maken met de gemeente in mijn vakantie, dan hoef ik er geen vrij voor te nemen.
Dus ik moest vanmiddag ook nog op de foto, om mede te nemen morgen. Evengoed, omdat ik mijn wachtwoorden niet meer wist mocht ik ook nog mijn laptop op gaan halen.
Dus ik heb heel heen en weer gelopen en gefietst, maar alles lijkt nu in orde.
Alleen krijg ik de apps niet aan de praat, want de mail op de telefoon voldoet nog niet helemaal. Mja, Digd inloggen gaat dus ook niet lukken. Dat moet eigenlijk wel om wat van te voren in te vullen bij de gemeente, dat gaat dus niet gebeuren.
Leuk leven heb ik ook.
De foto is nog van mijn vorige toestel genomen in het kasteel in Hernen tijdens mijn vakantie in Herpen.
Konten is een ander woord voor reten, bibsen, achtersten, poeperdjes, en heeft dus niks met kotsen of kosten te maken. Dit om misverstanden te voorkomen. Van al dat gefiets krijgen mijn bejaarde ouders namelijk last van de kont, en die moeten gespaard worden, geld hoeft absoluut niet gespaard te worden, dat interesseert me namelijk geen snars.
Tevens deel ik nogmaals mede dat ik nog steeds in het bezit ben van mijn eerste mobiele telefoon, die hopelijk gerepareerd kan worden.
Vandaag ben ik naar 's-Hertogenbosch geweest om een bootocht te maken, maar helaas zaten de boten voor vandaag helemaal vol. Een andere rederij zat ook al vol. Dus zijn we even in de Sint Jan wezen kijken, wat een prachtige katedraal is dat zeg. En wat een mooie stad is Den Bosch.
En ook daar, jawel, een echte Regenboogzebrapad, heel goed, ook hier mag iedereen zijn wie die is. En ze doen niks kwaad zolang ik daar geen voorbeeld van krijg.
Uiteindelijk zijn we vlakbij de camping nog in een pannenkoekenrestaurant wezen eten, het duurde wel heel erg lang voor we ze kregen.