Ik ga elke week naar de HEMA om te kijken naar het lege bakje van de schuimblokken. Tja.
En ik ben even naar de Jumbo geweest voor twee pakken blanke vla en vier potten bebogeen. Dit omdat AH de blanke vla uit de handel heeft gehaald en de Lidl wel heerlijke veganvla verkoopt maar geen bebogeen.
Nu kan ik naast mijn broodjes kaas en een plakje met bebogeen natuurlijk ook wel eens wat anders kunnen proberen maar dat is nooit echt een succes.
Vandaag overigens wel druk op de kermis, want op zaterdag is het altijd heel erg levendig in de stad.
Eerder stond altijd op de kermis een oliebollenkraam terwijl een plein verderop er ook altijd eentje staat, vanaf oktober tot het nieuwe jaar. Maar deze kermis heeft geen oliebollenkraam maar churros.
Onder mijn balkon, en ik dacht, ik probeer het eens, zeven euro voor een zak vol, en het is niet eens lekker. Wel weg te krijgen.
Dag drie van de kermis op het Marktplein in Winschoten. Iets drukker dan gisteren maar nog lang niet zo druk als aanstaande maandag, want dan is er de Allerheiligenmarkt Adrillen waar de kermis een klein onderdeel van is.
Het was gisteren en eergisteren om negen uur klaar, nu werd het wat later. De toiletten zijn ook geplaatst en er was een extra tentje met voorlichters over verkeersveiligheid of zo, met een fiets en een beeldscherm.
Dag twee van de kermis op het Marktplein in Winschoten verliep bijzonder rustig. Tenminste tijdens dat uurtje dat ik in de avond meemaakte.
Ik vermoed dat dat komt omdat er niet echt een publiekstrekker tussen zit. Maar het is ook zo dat er nog tot en met maandag de mogelijkheid is dus de meeste mensen houden hun beurs nog even gesloten.
De Allerheiligenmarkt Adrillen is pas maandag, maar vanaf woensdag is er al kermis op het Marktplein.
Het is een minikermis, men kan niet over of op de kop, wel botsen en wat heen en weder zwaaien. En eten en schieten en gokken en trekken en gooien en slaan.
Hier een kort filmpje dat ik niet zelf gemaakt heb maar wel toon.
Ze zijn in natuur en waterbergingsgebied Tusschenwegen, met een heuvel waar dieren naar toe kunnen vluchten als ze de boel onder water zouden moeten zetten, en de buggeschans, herbouwd op de plek waar dat ook in de middeleeuwen zo was en kunstwerk Natte Ogen wat twee ronde plassen betreft.
Mijn auto is weer klaar. Iets met opstartmotor en accu en bestellen en in orde maken, de rekening komt nog en daar zal ik u niet mee vervelen.
Ik mocht drie dagen met de renault clio naar mijn werk en terug rijden. En dat rijdt wel even anders, maar het went en is prima te doen.
De radio stond op radio 2 en dat is me toch niet zo goed bevallen. De muziek is van het soort de luisteraar naar de zin maken en het geklets is met meerdere personen vooral tegen elkaar en niet naar de luisteraars toe. Saaiheid, oppervlakkigheid, zowel de ochtendshow op de heenreis als de middagshow op de terugreis.
Ik luister het liefste radio 5 maar dat is niet te ontvangen, ook niet in mijn eigen auto. Daarom heb ik daarin een USB stick met Ronflonflon. Omdat niet alle 330 uren daar op pasten heb ik een keus gemaakt, alles van 1988 en alles van oktober, en toen was die wel vol. Maar de bestanden begonnen te bufferen, steeds vaker sloeg die hele stukken over. U merkt, ik tik in de verleden tijd want ik heb bij de HEMA een nieuwe USB stick gekocht en daar passen wel alle 330 afleveringen van Ronflonflon op.
En nu heb ik dat allemaal netjes per maand in een mapje en dat zo van mijn laptop op de USB stick gezet zodat ik heel makkelijk voortaan de aflevering van de datum van vandaag af kan spelen. Op 25 oktober dus de aflevering van 25 oktober 1989 en op 26 oktober de aflevering van 26 oktober 1988.
En dan wil ik het ook nog even hebben over de voordelen van zomer en wintertijd. Want we lezen aldoor de nadelen net zo lang tot het afgeschaft gaat worden. Maar de voordelen dan?
We hebben afgesproken dat om 12 uur in de middag de zon op zijn hoogste stand staat, dat is het midden van de dag. Hartje winter komt de zon op na 8 uur en gaat alweer onder tegen 4 uur. Mochten we de wintertijd laten staan dan zou de zon hartje zomer al om 4 uur opkomen en om 9 uur alweer onder gaan.
Laat mij in de zomer nou lekker op de camping genieten van al dat daglicht in de avond en de rest van de zomer zonder lampen kunnen doen.
Zo moeilijk is het toch allemaal niet, maximaal gebruik maken van het spel van de tijd en de natuur.
In de vorige eeuw deed Eva van Heijningen de stem van Hilde van Hamme in 'Ronflonflon met Jaques Plafond.' Het was een groot genoegen.
Hierboven een geluidsfragment uit 'Ronflonflon met Jaques Plafond' met Eva als Hilde van Hamme.
Ook Wim Schippers is er helaas niet meer… In de vorige eeuw heeft zij als Hilde van Hamme meegedaan aan het radio programma Ronflonflon van Jacques Plafond. Zij ontmoette Rogier Proper tijdens een etentje. Toen hij hoorde dat zij op de toneelschool in Antwerpen zat, vroeg hij of zij goed Vlaams kon, want ze zochten een Vlaamse actrice voor een radioprogramma.
Zij maakte hem wijs dat ze het Vlaams machtig was, ondanks het feit dat ze een min-3 had voor spraak omdat ze de tongpunt R niet kon uitspreken.
Op naar een villa in Hilversum. Wat was het een gezellige bende. Rogier Proper zat er hele tijd erdoorheen te boeren en Wim Schippers kon geweldig (gespeeld) kwaad worden. Clous was een schatje. Het was grotendeels improvisatie. Gelukkig had ze wel even de tijd om wat Vlaamse woorden te bedenken.
De zinnen hierboven heb ik van internet geplukt, bewerkt en weer op internet gezet. Het filmpje heb ik ook gevonden, niet zelf gemaakt.
Quandy kreeg bijna elke week een koepens en dat legde ik eens vast.
Dit is de vaste bijgewekte tekst:
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In juni 2013was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
De Langestraat is zo`n 700 meter en slingert door Winschoten.
En daar waar gaten ontstaan worden ze weer opgevuld.
Dit is de Torenstraat, met rechts een tijdelijke afdeling van de HEMA, en daarnaast een boekhandel en parfumerie en verderop de echte HEMA, maar dat is alweer de Langestraat.
De vier mijl op zondag 7 juni was leuk hoor, als toeschouwer.
De jeugd is hier eerder langsgekomen, zij renden een korter rondje maar toen stond ik bij het startpunt. De grote ronde bekeek ik wel vanaf mijn balkon.
Ik ging nog even langs de werkplaats om wat verf te halen en ik wou wegrijden en mijn auto deed niks meer.
Godverdomme.
Door blijven proberen helpt ook niet, en ik zie een man open die uit het kantoor komt.
Ik groet hem, ik ken hem niet en vraag hem of hij mij kent, want dat komt nogal eens voor omdat ik niet zo snel nieuwe mensen herken. Nee, hij kent me niet, ik leg uit dat ik voor hetzelfde bedrijf werk en vraag of er nog iemand aanwezig is. De man zegt dat er nog mensen aanwezig zijn, stapt in zijn auto en rijdt weg.
Ik loop achterom en zie drie mensen waarvan ik eentje ken. Ik krijg als tip om de wegenwacht te bellen.
Ja, dat snap ik, maar omdat ik toch daar was liep ik even door. Maar ze komen toch even kijken.
Er wordt wat geprobeerd, twee kerels duwen de wagen, ik moet hem in zijn 2 zetten en als die dan op gang komt starten, dat werkt en ik rij weg.
Zodra de auto in de garage van mijn ouders staat zet ik hem uit en wil opnieuw starten. Niks.
Godverdomme.
Mijn pa er bij met accudingen in de weer, niks helpt.
We besluiten om mijn auto naar mijn vaste garage te brengen en dan rijdt mijn pa er achteraan en dan samen terug. Weer duwen en weer in zijn twee en weer starten en op naar de garage.
Ik laat nu de motor lopen en zet hem in zijn vrij. Er is natuurlijk niemand, maar er is vast wel een brievenbus voor de sleutels en dan app ik wel dat hij er staat. Want deze garage appt liever dan bellen.
En ik zie daar een briefje hangen, ivm ziekte zijn we gesloten....
Godverdomme.
En daar komt mijn pa ook al aanrijden. We besluiten om maar weer naar huis te gaan. Ik mag morgen met de auto van mijn ouders aan het werk en mijn pa zal zorg dragen voor mijn auto.
Het was zondag 7 juni 2026 toen er vier mijl door Winschoten gerend werd.
Ik bevond me voornamelijk bij de start en eindpunt iets verderop bij het Israalplein, maar ik had ook nog even de tijd om vanaf mijn balkon over het Marktplein te koekeloeren.
Er werden ook een halve en een hele mijl gerend, het was een sportieve middag.
Ooit was dit het eerste stadhuis van Winschoten, en ooit was dit het gerechtsgebouw, en eens was hier het arbeidsburo, en een keertje was het zo verlicht.
Toen was er een wandeling langs allerlei gebouwen in Winschoten en hier kwam ik langs.
Daar achter stond eens een gevangenis, die is gesloten en gesloopt om plaats te maken voor een appartementencomplex. De luchtplaats van de gevangenen is een openbare tuin geworden, met wandelpad, en de gevangenismuur staat er nog steeds. Eens grijs en grauw, nu prachtig begroeid.
Het was op een vrijdag in april dat de intocht van de grootste avondvierdaagse van noord Nederland onder mijn balkon langskwam.
En dan vind ik het wel leuk om na de stoet te blijven kijken tot er niks van over is. Wetende dat ze er nog lang niet zijn, voorlopig lopen ze nog voort.
Deze video bevat geclaimde content. Dit heeft nu geen invloed op de video, maar als je inkomsten begint te genereren met YouTube, kan dit wel invloed hebben op je inkomsten.
Dit filmpje maakte ik afgelopen zomer tijdens De Nacht van Winschoten op het Marktplein.
Na dit gezien en gehoord te hebben wandelde ik snel weer verder om een uurtje later op hetzelfde punt te ervaren wat er dan bezig is.
De Wilhelminasingel komt aan de ene kant uit op de Beersterweg, wat weer doorloopt vanaf de Beersterstraat, wat weer een zijweg is van de Blijhamsterstaat, die weer doorloopt in de Blijhamsterweg, en de Stationsweg kruist met de Wilhelminasingel. En de Stationstraat is er ook nog.
Na de dood van Wim T Schippers leek het internet te exploderen. Alles en iedereen die er toe doet maakte er melding van en er verscheen dus ontzettend veel online. Deels had ik al wat in logjes verwerkt en deels ga ik daar natuurlijk mee door.
Iemand ging met Wim T Schippers praten over iemand anders en de opnames zijn zo leuk dat het wel in zijn geheel op internet kan, en ook op mijn weblog.
Met dank aan Het Atelier van.
Met Wim T. in het café
Op 26 oktober 2021 sprak Hester Wandel af met Wim T. Schippers in café Scheltema in Amsterdam. Niet perse om over hem te praten maar over haar oom graficus Wim Wandel met wie hij had samengewerkt. Ze spraken af in Scheltema want daar was het lekker rustig op een dinsdagochtend. Het was in coronatijd.
Nou nee dus, de ober tetterde overal overheen en rammelde met stoelen en kopjes. Het leek wel een sketch van Wim T. zelf.
Wim vertelde uitgebreid over Wim Wandel en hun samenwerking. Maar ook veel over zichzelf. Over hoe hij zijn werk verkocht aan het stedelijk, over z’n vader, over Bert en Ernie. Het was een gesprek van meer dan twee uur waarvan maar een klein deel gebruikt kon worden voor de podcast over Wim Wandel. Ook vanwege de herrie in het café.
Maar ze mocht wel een keer in zijn atelier komen als het was opgeruimd. Maar daarvan kwam het nooit meer. In 2023 overleed zijn vrouw Ellen Jens. En opeens was Wim T. Schippers er niet meer. Hij overleed op 10 juni 2026, vlak voor zijn 84ste verjaardag.
Omdat het zo’n leuk gesprek was daar in Scheltema heeft Hester besloten het gesprek helemaal uit te zenden met alle kroeggeluiden op de koop toe. Gekraak van een snoepje, het bestellen van koffie, gepraat van de ober, gerammel met van alles. Alsof je bij ze in het café zit en het gesprek afluistert.
Met dank aan: Wim T. Schippers (1942-2026), Café Scheltema Muziek: Paul Glazier
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In juni 2013was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Mij is gevraagd, ik word dus nergens toe gedwongen, of ik wel een collega mee wilde helpen in de hoogwerker. De hoogwerker is gehuurd, een andere collega is ziek geworden, en deze durft niet hoger dan de vijfde verdieping en de flat telt er zeven, dat is ruim twintig meter.
Omdat ik mezelf ooit voorgehouden heb dat ik nooit werk weiger heb ik toegestemd. Een jaar of wat geleden werd me dat ook al eens gevraagd, maar toen werkte ik samen met een collega in het bakje, en hij bediende de knoppen. Dus toen hoefde ik alleen maar te wachten tot we boven waren en dan pas daar gaan werken.
Maar nu moest ik dus zelf de knoppen bedienen. Ik heb onlangs een korte hoogwerkcursus gehad dus dat ging op zich prima.
Ik hou zelf absoluut niet van hoogte, maar ik weet ook dat het psychies is dus ik loop er niet voor weg. Belangrijk is, vind ik, om me puur te concentreren op het werk, niet naar beneden kijken en rustig aan doen.
Een tikkeltje vervelend is wel dat er ook lantaarnpalen staan dus dan moet ik wel goed naar beneden kijken. Maar zodra dat niet meer hoeft werp ik mijn blik weer op de gevel.
Maar het geluk vandaag betrof vooral het weer, een stralende zon, ruim twintig graden en helemaal geen wind, en dat nog wel in oktober! En toen ik de klus gereed had keek ik van beneden nog eens goed naar boven, toch wel hoog hoor, blij dat het af is.
Ik had gisteren een logje gemaakt en klaargezet voor publicatie. En vandaag was het weg.
Dus hierbij een nieuwe poging met dezelfde foto`s maar weer.
Dit is een hoekje op het Marktplein in Winschoten. Daar zit nu de bakker die eerst naast de toren zat, in de zomer is er een terras, dat was bij met maken van deze foto nog geen sprake van.
Ik vind het mooi dat ik alles wat ik zie vast kan leggen en op internet zetten.
Deze trap ben ik op geweest, en ook weer afgekomen, om in de HEMA te geraken.
De HEMA heeft nu geen bovenverdieping meer, er komen wel twee verdiepingen bovenop en daar gaat de gemeente vergaderen.